Λειτούργημα και μυσταγωγία το τραγούδι για τον Γιάννη Λεκόπουλο

Συνεντέυξεις

Από μικρός λάτρευε τη μουσική και το έδειχνε με κάθε ευκαιρία.
Συμμετείχε σε όλες τις εκδηλώσεις του σχολείου, ενώ αγαπούσε να τραγουδά όσα τραγούδια άκουγε στο ραδιόφωνο.
Ακολούθησε, λοιπόν, το όνειρό του και δεν το έχει μετανιώσει!
Ο συντοπίτης μας, ερμηνευτής, Γιάννης Λεκόπουλος, με την ξεχωριστή εκφραστικότητα της φωνής του, μας χαρίζει όμορφες μουσικές στιγμές, επειδή δεν το επιτρέπουν οι συνθήκες, μέσω του καναλιού του στο ΥοuTube: Γιάννης Λεκόπουλος / Giannis Lekopoulos Official, ενώ όσοι θέλουν να τον ακολουθήσουν στα social media θα τον βρουν εδώ:
Facebook: Giannis Lekopoulos / Γιάννης Λεκόπουλος 
istagram: Giannis Lekopoulos official
Σήμερα, στη συνέντευξη που παραχωρεί στην “ε”, ο Γιάννης αποκαλύπτει ό,τι έλκει την καταγωγή του από τη Φλαμουριά Εδεσσας, ενώ αναφερόμενος στη μουσική δηλώνει ό,τι “πρόκειται για ευλογία”, και όταν βρίσκεται στη σκηνή “…ξεχνώ τα πάντα και πλημμυρίζομαι από χιλιάδες συναισθήματα.”
Ο ίδιος δε θα συμμετείχε σε κάποιο talent show, ενώ δηλώνει “…καλλιτέχνης, που πάντα οραματίζομαι και αισιοδοξώ σε ένα καλύτερο αύριο”.
Απευθύνει, τέλος, έκκληση στην κυβέρνηση “…να παρατείνει το επίδομα ειδικού σκοπού, και όλοι οι άνθρωποι της τέχνης και του πολιτισμού να συμπεριληφθούν στα μέτρα στήριξης”.

Η συνέντευξη που μας παραχώρησε:
“Ε”: Γιάννη, προκειμένου να σε γνωρίσουν καλύτερα και οι αναγνώστες μας, θα ήθελα να μας πεις, τι σε συνδέει με την Έδεσσα και αν έχεις μνήμες από το παρελθόν, που όταν τις θυμάσαι, νιώθεις μια γλυκιά νοσταλγία. 
– Αγαπώ πολύ την Έδεσσα, καθώς έχω όμορφες παιδικές αναμνήσεις τόσο από την πόλη, όσο και από το χωριό Φλαμουριά, από όπου κατάγεται η γιαγιά μου. Η μητέρα μου μεγάλωσε στην Έδεσσα και έτσι ερχόμασταν οικογενειακώς, για να δούμε συγγενείς και φίλους, αλλά και να πιούμε καφέ στους υπέροχους καταρράκτες της.

“Ε”: Πώς μπήκε, αλήθεια, η μουσική στη ζωή σου; Έχεις μετανιώσει γι’ αυτή σου την επιλογή; 
– Δεν έχω μετανιώσει! Η μουσική είναι ευλογία για μένα. Μέσα από το τραγούδι μπορώ να πορεύομαι, να εκφράζω τα συναισθήματα μου και να ζω την κάθε στιγμή με αισιοδοξία. 
Η μουσική ήταν κάτι το αυτονόητο από τα παιδικά μου κιόλας χρόνια. Θυμάμαι να τραγουδάω τα τραγούδια που άκουγα στο ραδιόφωνο και εκεί που τα άλλα παιδιά έπαιζαν μπάλα στη γειτονιά, εγώ με το χαρτζιλίκι των παππούδων μου, έκανα συλλογή από διάφορους ελληνικούς δίσκους. Έπειτα στο σχολείο συμμετείχα στη χορωδία και ήταν το καλύτερό μου να τραγουδάω σε όλες τις γιορτές του σχολείου. Έπειτα στην εφηβεία εύκολα αποφάσισα πως θα ήθελα να ασχοληθώ επαγγελματικά με αυτό που τόσο αγαπώ, παρ’ όλο που οι γονείς μου φαίνεται πως δεν είχαν τα ίδια επαγγελματικά όνειρα για μένα.

“Ε”: Τι νιώθεις, όταν βρίσκεσαι στη σκηνή Γιάννη και ερμηνεύεις τ’ αγαπημένα σου τραγούδια; 
– Πριν βγω στη σκηνή, έχω ένα δημιουργικό άγχος, αλλά όταν ανέβω επάνω, ξεχνώ τα πάντα και πλημμυρίζομαι από χιλιάδες συναισθήματα. Νιώθω να ξεδιπλώνω και να καταθέτω την ψυχή μου. Όταν είσαι πάνω στη σκηνή, ξέρεις να δίνεις απλόχερα όλο σου τον εαυτό. Το τραγούδι εξάλλου είναι λειτούργημα, είναι μυσταγωγία…

“Ε”: Υπάρχουν καλλιτέχνες, που θα ήθελες να συνεργασθείς μαζί τους επί σκηνής; 
– Είναι πολλοί αυτοί που εκτιμώ, όπως ο Χρήστος Νικολόπουλος, ο Γιώργος Νταλάρας, η Ελένη Βιτάλη, η Τάνια Τσανακλίδου και από τη νεότερη γενιά ο Alex Sid και ο Θέμης Καραμουρατίδης.

“Ε”: Αν υπήρχε χρώμα για να ζωγραφίσεις τη μουσική, ποιό θα ήταν αυτό και γιατί; 
– Το πράσινο που είναι το χρώμα της ελπίδας και η τέχνη του τραγουδιού μας κάνει να ελπίζουμε και ταυτόχρονα μας ομορφαίνει την ψυχή.

“Ε”: Στην εποχή μας παρατηρούμε ότι πληθαίνουν τα τηλεοπτικά reality talent shows. Πιστεύεις ότι είναι ένας εύκολος δρόμος για την επιτυχία; Ποιά είναι η άποψή σου; 
– Είναι ένας τρόπος να αναδείξει κάποιος νέος καλλιτέχνης τη δουλειά του. Εγώ προσωπικά δε θα συμμετείχα σε κάποιο talent show, πιστεύω ότι τα μικρά και σταθερά βήματα προς την αναγνωρισιμότητα σε κάνουν πιο ώριμο καλλιτεχνικά. 

“Ε”:  Σε μια συνέντευξή σου, είχες πει ότι “θα έρθουν καλύτερα χρόνια…  χρόνια που θα αγαπάμε, θα νοιαζόμαστε, χρόνια που η φύση θα είναι στα καλύτερά της εναρμονισμένη με την ανθρωπότητα.” Είσαι από τη φύση σου αισιόδοξο άτομο; 
– Ως καλλιτέχνης πάντα οραματίζομαι και αισιοδοξώ σε ένα καλύτερο αύριο, γεμάτο αγάπη, αλληλεγγύη και σεβασμό σε όλα τα πλάσματα, αλλά και στον πλανήτη που μας φιλοξένει και τα τελευταία χρόνια «αιμορραγεί»… 

“Ε”: Βέβαια, σήμερα, η τέχνη “βάλλεται” από την πανδημία και δη οι καλλιτέχνες. Τα μέτρα στήριξης ήταν ικανοποιητικά; Ποιά είναι η άποψή σου; 
– Δυστυχώς υπάρχουν συνάδελφοι με οικογένεια και παιδιά, που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις καθημερινές τους υποχρεώσεις. Είναι πολύ σημαντικό η κυβέρνηση να παρατείνει το επίδομα ειδικού σκοπού, για όσο διαρκέσει η πανδημία και όλοι οι άνθρωποι της τέχνης και του πολιτισμού να συμπεριληφθούν στα μέτρα στήριξης, που ισχύουν για τους εργαζόμενους όλων των υπόλοιπων κατηγοριών (Επιδότηση ενοικίου, αναστολή πληρωμής παντός είδους ληξιπρόθεσμων οφειλών, απαγόρευση διακοπής ρεύματος, τηλεφωνίας και εξώσεων).

“Ε”: Γιάννη, θα ήθελες, κλείνοντας ν’ απευθύνεις μια ευχή στο αναγνωστικό μας κοινό; 
– Να προσέχουμε τους εαυτούς μας και τους γύρω μας και να μην ξεχνάμε να επικοινωνούμε με τους ανθρώπους που είναι μόνοι. Το σημαντικότερο… να μη σταματήσουμε να χαμογελάμε και θα τα καταφέρουμε.

* η συνέντευξη δημοσιεύτηκε στην έντυπη “εδεσσαϊκή”, στις 13/3/2021