Σε όλα τα “Μπαμπά, άκου λίγο…”
Σε όλα τα “Ελα, να σου πω κάτι…”
Είσαι εκεί. Πάντα. Πριν σε χρειαστώ
Σε όλα τα “έλα πάμε”, είσαι πρώτος.
Στα γήπεδα, στα πανηγύρια, στις ανηφόρες και στις κατηφόρες.
Πάντα δίπλα μου, χωρίς ερωτήσεις.
Μόνο με αυτό το βλέμμα που τα λέει όλα.
Ο μπαμπάκας μου — το στήριγμα, ο άνθρωπος μου, η πρώτη μου κλήση στα καλά και στα δύσκολα.
Δεν μου έμαθες μόνο πώς να περπατάω.
Μου έμαθες πώς να στέκομαι.
Χρόνια πολλά μπαμπάκα μου.💙
Ό,τι κι αν καταφέρω, θα έχεις πάντα το μεγαλύτερο μερίδιο.🙏🏻
Χρόνια πολλά και σε όλους τους πατεράδες που αγαπούν χωρίς φωνή αλλά με φλόγα.
