Υπάρχουν προσωπικότητες των οποίων το έργο και η προσφορά αφήνουν πίσω τους βαθιά και ανεξίτηλα χνάρια στην τοπική μας κοινωνία.
Ανθρωποι που δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά, γιατί καταφέρνουν να κερδίσουν μια μόνιμη θέση στη μνήμη και στην καρδιά μας.
Στο πλαίσιο αυτό, μια ιδιαίτερα συγκινητική και βαθιά συμβολική εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στην Εδεσσα, από το Δήμο, τη Διεύθυνση, το Σύλλογο Διδασκόντων και το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του 2ου Δημοτικού Σχολείου, οι οποίοι ένωσαν τις καρδιές τους για να αποτίσουν τον ελάχιστο φόρο τιμής στον αείμνηστο Γιάννη Τερζόγλου, τον γνωστό “doit”.
Ως πράξη αναγνώρισης της σπουδαίας παρακαταθήκης του, η επίσημη τελετή ονοματοδοσίας της αίθουσας εκδηλώσεων του σχολείου συγκέντρωσε πλήθος κόσμου που έδωσε το “παρών”.
Πέρα όμως από την επίσημη τιμή, αυτή η μέρα είχε να κάνει με κάτι πολύ πιο βαθύ, από εκείνα που αγγίζουν την καρδιά κάθε μικρής τοπικής κοινωνίας.
Γιατί στην Εδεσσά μας, λίγο πολύ γνωριζόμαστε όλοι μεταξύ μας. Ενίοτε συναντιόμαστε στους δρόμους, λέμε καλημέρα, καλησπέρα ή καληνύχτα, κι αν έχουμε φιλικές σχέσεις λέμε και κάτι παραπάνω, γιατί αυτή η ζεστή νοοτροπία κυριαρχεί εδώ και είναι πραγματικά ωραία.
Με πολλούς συνανθρώπους αναπτύσσουμε στενότερες φιλίες και συζητάμε, ενώ με άλλους απλά γνωριζόμαστε επιφανειακά, χωρίς να ξέρουμε λεπτομέρειες για τη ζωή τους, τον χαρακτήρα τους ή τις δράσεις τους.
Ετσι, όταν παραβρεθήκαμε σήμερα στο 2ο Δημοτικό Σχολείο για να αποτίσουμε φόρο τιμής στον αείμνηστο Ιωάννη Τερζόγλου, στον δικό μας doit, συνέβη κάτι μοναδικό.
Πέρα απ’ το γεγονός πως η συγκίνηση ήταν διάχυτη και τα δάκρυα ελευθερώθηκαν, κυλώντας στα μάτια πολλών, ήταν μια ημέρα αποκάλυψης. Μάθαμε πράγματα για τον Ανθρωπο Γιάννη, που δεν γνωρίζαμε και, πραγματικά, χαρήκαμε που συμμετείχαμε σ’ αυτή τη μικρή συνάθροιση ανθρώπων, σ’ αυτή τη γιορτή μνήμης για μια ψυχή που είχε το γονίδιο της προσφοράς και της γενναιοδωρίας ως κληρονομιά από την οικογένειά της.
Στην εκδήλωση ήρθαν πολλοί Ανθρωποι για να Τον τιμήσουν. Εκτός από τη στενή οικογένεια, τη μανούλα του Χριστίνα και τ’ αδέλφια του, βρέθηκαν εκεί οι αγαπημένοι του φίλοι, η δεύτερη οικογένειά του.
Οταν ανέβηκαν στο βήμα, για να μιλήσουν για τον Γιάννη Τους, μάς παρέσυραν σ’ ένα απίστευτο “κύμα ζεστασιάς και έντονης συναισθηματικής φόρτισης” που, όσο περίεργο κι αν ακουγόταν σε όποιον δεν ήταν εκεί, το χαρήκαμε βαθιά.
Ο Γιάννης Τους έγινε έτσι και δικός μας Γιάννης, ο συντοπίτης και Συνάνθρωπός μας, ο doit μας. Και πλέον, θα συμμετέχει και θα χαίρεται στις εκδηλώσεις του 2ου Δημοτικού Σχολείου, που ήταν το Σχολείο του· το πνεύμα του θα ζει αιώνια και θα φωτίζει τις ψυχές όλων μας.
Ν’ αναφέρουμε πως για τον Γιάννη μίλησαν η μητέρα του Χριστίνα Ποιμενίδου, οι φίλοι του Χρήστος Χύτας, Λεωνίδας Μούσιος, Χρήστος Λυπαρίνης, η Αντζελα Γάγλη και η Κατερίνα Αρβανίτη (εκπροσωπώντας την οικογένεια), ενώ χαιρετισμό απηύθυναν ο Δήμαρχος Γιάννης Τσεπκεντζής, οι Βουλευτές Γιώργος Καρασμάνης, Λάκης Βασιλειάδης, Θεοδώρα Τζάκρη,, ο Αντιπεριφερειάρχης Δάνης Τζαμτζής και ο Διευθυντής του Σχολείου Βασίλειος Τατάκης.
✍️ Μαρία Στεφ. Βαγουρδή
Δημοσιογράφος
✉️ mariavagourdi@yahoo.com
