Η 11η Αυγούστου είναι μία από τις σημαντικότερες ημέρες του χρόνου για την Κέρκυρα.
Η Εκκλησία και το νησί τιμούν την ανάμνηση του θαύματος του Αγίου Σπυρίδωνος, στον οποίο αποδίδεται η σωτηρία της Κέρκυρας κατά τη μεγάλη οθωμανική πολιορκία του 1716.
Το καλοκαίρι εκείνης της χρονιάς ισχυρές οθωμανικές δυνάμεις αποβιβάστηκαν στο νησί και πολιόρκησαν την πόλη. Η Κέρκυρα βρισκόταν τότε υπό βενετική κυριαρχία και η άμυνά της είχε τεθεί υπό την ηγεσία του στρατάρχη Γιόχαν Ματίας φον ντερ Σούλενμπουργκ.
Η πολιορκία ήταν σφοδρή και η κατάσταση για τους υπερασπιστές εξαιρετικά κρίσιμη.
Σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση, τη νύχτα της 10ης προς την 11η Αυγούστου ο Άγιος Σπυρίδων εμφανίστηκε επάνω στα τείχη της πόλης ως μοναχός, κρατώντας αναμμένη λαμπάδα και απειλώντας τους πολιορκητές. Ταυτόχρονα ξέσπασε ισχυρή καταιγίδα.
Οι οθωμανικές δυνάμεις εγκατέλειψαν τελικά την πολιορκία και αποχώρησαν από το νησί.
Οι Κερκυραίοι απέδωσαν τη σωτηρία τους στην επέμβαση του Αγίου Σπυρίδωνος και καθιέρωσαν την 11η Αυγούστου ως ημέρα μεγάλης εορτής.
Η μεγάλη λιτανεία στην Κέρκυρα
Σε ανάμνηση του γεγονότος πραγματοποιείται κάθε χρόνο στις 11 Αυγούστου μία από τις μεγάλες λιτανείες του ιερού σκηνώματος του Αγίου Σπυρίδωνος.
Η πομπή περνά από τους δρόμους της παλιάς πόλης με τη συμμετοχή κλήρου, φιλαρμονικών, τοπικών αρχών και χιλιάδων πιστών.
Η παράδοση αυτή έχει ιστορία αιώνων και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά και πολιτιστικά γεγονότα της Κέρκυρας.
Για τους Κερκυραίους ο Άγιος Σπυρίδων δεν είναι απλώς ο πολιούχος του νησιού. Είναι ο «Άγιος» τους, η μορφή που σύμφωνα με την τοπική πίστη έχει προστατεύσει επανειλημμένα την Κέρκυρα από πολιορκίες, επιδημίες και άλλες μεγάλες δοκιμασίες.
Οι Νεομάρτυρες Αναστάσιος Πανεράς και Δημήτριος Μπεγιάζης
Η Εκκλησία τιμά σήμερα επίσης τους Αγίους Αναστάσιο Πανερά και Δημήτριο Μπεγιάζη, οι οποίοι συγκαταλέγονται στους Νεομάρτυρες.
Έζησαν στα χρόνια της Οθωμανικής κυριαρχίας και παρέμειναν σταθεροί στη χριστιανική πίστη παρά τις πιέσεις που δέχθηκαν.
Η ομολογία τους τούς οδήγησε στο μαρτύριο και η Εκκλησία διατήρησε τη μνήμη τους ως παράδειγμα ανθρώπων που προτίμησαν να χάσουν τη ζωή τους παρά να απαρνηθούν όσα πίστευαν.
Πηγή naftemporiki.gr
