Ο Νικόλας Χατζηβασιλειάδης είναι από τη Σκύδρα και ασχολείται με το χορό, μια δεκαετία, περίπου. Μια … συνάντηση, που έγινε “τυχαία και από τύχη”, ωστόσο, από τότε, κάθε φορά που χορεύει, νιώθει “ελεύθερος. Καθαρός. Γυμνός, χωρίς κανένα φορεμένο τρόπο.”
Για τη μέχρι σήμερα πορεία του, ο Νικόλας εκφράζει την ευγνωμοσύνη του, για τη στήριξη που έχει από την οικογένειά του, που, όπως δηλώνει στην “εδεσσαϊκή”, “είναι πάντα δίπλα μου σε όλες τις αποφάσεις μου και με υποστηρίζει.”
Στη συνέντευξη που μας παραχώρησε μιλά και για τα επόμενα σχέδιά του, τις δουλειές που έχει προγραμματίσει και, ήδη, βρίσκονται σε εξέλιξη.
Ο Νικόλας Χατζηβασιλειάδης είναι ο Ανθρωπος της στήλης μας και μας λέει τα εξής:
“Ε”: Πώς μπήκε ο χορός στη ζωή σου, Νικόλα και ποιά ήταν τα πρώτα σου βήματα;
– Ο χορός στη ζωή μου μπήκε τυχαία και από τύχη. Το 2008 κατέβηκα στην Αθήνα να σπουδάσώ στην Δραματική Σχολή Εμπρός θεατροεργαστηρειον, εκει γνώρισα την Ελένη Παργινού, φίλη και συνεργάτη, τα τελευταία χρόνια, όπου με μύησε στο δρόμο του σύγχρονου χορού. Όπως και η τότε δασκάλα, στο μάθημα κίνησης, μου είχε πει, να πάω να κάνω χορό. Έτσι και γω, με το θάρρος και το θράσος της νεότητάς μου, αποφάσισα να δώσω εξετάσεις στην Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης (ΚΣΟΤ), όταν τελείωσα τη Σχολή μου. Την πρώτη φορά, πέρασα στο προπαρασκευαστικό τμήμα της σχολής και την επόμενη χρονιά μπήκα να φοιτήσω στα έτη.
“Ε”: Σήμερα, ασχολείσαι επαγγελματικά με το χορό. Θα ήθελες να μας μιλήσεις για τις μέχρι σήμερα δουλειές σου;
– Σήμερα έχω την τύχη να δουλεύω στο θέατρο και τον χορό. Όσο για το χορό ξεκίνησα να δουλεύω στις παραγωγές της Hellenic Dance Company (ομάδα της ΚΣΟΤ) ως φοιτητής, απο το πρώτο έτος (2013) έως το 2017. Από το 2016 που αποφοίτησα έχω συνεργαστεί σε παραστάσεις για την Ελλάδα και το εξωτερικό με πολλούς ενδιαφέροντες ανθρώπους-χορογράφους, κάποιοι εκ των οποίων την Μαριάννα Καβαλιεράτου (They, 2021 Παρίσι), Αθανασία Κανελλοπούλου (Exodus, 2019 Ελλάδα & Παλαιστίνη), Αναστασία Βαλσαμάκη (Sync, 2017 Ελλάδα & Δανία) και Σοφία Φαλίερου (Σημείωσις, 2018 Ελλάδα) κ.α.
“Ε”: Λένε, και μάλιστα το έχουν εξηγήσει και επιστημονικά, πως ο χορός δίνει μια έντονη αίσθηση ευχαρίστησης στον οργανισμό και “γεμίζει” τον εγκέφαλό μας με θετικά συναισθήματα! Ισχύει; Το νιώθεις και εσύ αυτό;
– Ανάλογα ποιός το κάνει και για ποιο λόγο. Αν ο χορός γίνεται σε ένα πλαίσιο χαλάρωσης, γυμναστικής και διασκέδασης, τότε ναι, υπάρχει αυτή η αίσθηση. Όταν γίνεται σε επαγγελματικό επίπδο, σε αυτή, όπως και όλες οι δουλειές, τα συναισθήμτα μεταβάλονται. Το άγχος, η πίεση του αποτελέσματος και η κόπωση, το κάνουν να μη φαντάζει τόσο ευχάριστο. Παρ’ όλα αυτά, τη στιγμή που το έργο έχει ολοκληωθεί και καλείσαι να το παρουσιάσεις, ξεχνιούνται όλα.
“Ε”: Πιστεύεις ότι, τα τελευταία χρόνια, στην Ελλάδα έχει βελτιωθεί η συμπεριφορά του κόσμου προς τους άνδρες χορευτές; Γιατί παλαιότερα τους αντιμετώπιζαν με κάποια επιφύλαξη.
– Θεωρώ πω ναι, έχει αρχίσει, με αργούς ρυθμούς βέβαια, να υπάρχει κάποια βελτίωση. Στο ευρύτερο πλαίσιο κατά το οποίο έχουν αρχίσει, με αργούς ρυθμούς, πάντα, να αποκαθηλώνονται τα κοινωνικά στερεότυπα σχετικά με το ποιο φύλο αρμόζει στο εκάστοτε επάγγελμα. Χωρίς, όμως, αυτή η βελτίωση να είναι αποτέλεσμα κάποιας πρωτοβουλίας συγκεκριμένα από/για το χώρο του χορού, και χωρίς να αποδυναμώνει τις προκαταλήψεις για τους άνδρες χορευτές, όπως για παράδειγμα, τις προκαταλήψεις για το σεξουαλικό τους προσανατολισμό ή την ταυτότητα φύλου τους. Βλέπετε τα social media και οι εκπομπές της τηλεόρασης, τα τελευταία χρόνια, έχουν δημιουργήσει περισσότερες τέτοιες εικόνες στο ευρύ κοινό.
“Ε”: Εσύ, Νικόλα, τι νιώθεις όταν χορεύεις; Και όταν τα πόδια σου δεν πατούν στη γη, και η ψυχή σου νιώθει το ίδιο;
– Νιώθω ελεύθερος. Καθαρός. Γυμνός, χωρίς κανένα φορεμένο τρόπο. Τη στιγμή που τα φώτα της σκηνής θα ανοίξουν, αρχίζει και το ταξίδι, όλα μένουν πίσω και όλα γεννιούνται απο την αρχή. Κάθε φορά και κάτι καινούριο, και ακατέργαστο.
“Ε”: Εχεις θυσιάσει κάποια πράγματα, προκειμένου να αφοσιωθείς στην καριέρα σου;
– Πρωταθλητισμός χωρίς θυσίες δε γίνεται. Μιλάω για πρωταθλητισμό, διότι η καθημερινή και συνεχής εκπαίδευση του χορού, μόνο με αυτόν τον τρόπο προσεγγίζεται. Ετσι κι εγώ με τη σειρά μου, θυσίασα στιγμές (προσωπικές, φιλικές, οικογενειακές), για να μπορέσω να ανταπεξέλθω. Έχασα κάτι, για να βρώ κάτι άλλο. Ακολουθώντας πάντα την επιλογή μου. Η σωματική κόπωση, οι πόνοι και οι τραυματισμοί θέλουν φροντίδα, οπότε έπρεπε να με φροντίσω.
“Ε”: Τι θα συμβούλευες τα νέα παιδιά, που θέλουν να μάθουν και ν’ ασχοληθούν επαγγελματικά με το χορό;
– Δεν ξέρω αν είμαι σε θέση να δώσω συμβουλές και δεν ξέρω αν μου αρέσει αυτή η προσέγγιση. Αν κουβέντιαζα με καποι@, μικρότερ@ ή μεγαλύτερ@, θα έλεγα μόνο οτι αν επιλέξει να ασχοληθεί επάγγελματικά με το χορό, θα πρέπει να είναι 100% σίγουρ@ για αυτήν την επιλογή. Ο χορός, ως επάγγελμα, θέλει αφοσίωση, χρόνο, υπομονή, πολύ πόνο, σωματικό και μη, και πείσμα για εξέλιξη. Μόνο έτσι γίνεται και δεν είναι για ολ@. Δε χρειάζεται και δεν πειράζει. Να είναι σίγουρ@ με την επιλογή αυτή, για να μην ξυπνήσει ενα πρωί και να συνειδητοποιήσει ότι αυτό το οποίο επέλεξε δεν τον γεμίζει. Το πιο σημαντικό είναι να είμαστε καλά με το σώμα μας και την ψυχή μας.
“Ε”: Θα ήθελες να μας αποκαλύψεις τα επόμενα σχέδιά σου;
– Στα μελλοντικά σχέδια με την Lavris Production και το έργο “The Thread” θα χορέψω στη Σαουδική Αραβία και το Αγρίνιο. Τον Ιούλιο στο Dance Days Chania 12 (https://dancedays.gr/el/home-gr/) θα παρουσιάσω μαζί με τη Xριστίνα Σκουτέλα το έργο ”State of Limbo” και θα δώσουμε μαζί ένα masterclass στην ενότητα «Γνωριμία με τις/τους Χορογράφους» (https://dancedays.gr/el/festival/skout-chatz/, https://dancedays.gr/el/festival/skout-nikolas-bodies/) όπως και σε συνεργασία με το Dance Days Chania και το Zawirowania Dance Festival, θα δημιουργήσουμε και θα παρουσιάσουμε ενα πρωτότυπο κομμάτι στα πλαίσια του φεστιβάλ, και τον Αύγουστο θα ταξιδέψουμε στη Βαρσοβία για την ολοκλήρωση και την παρουσίαση στο εκεί φεστιβάλ. Καθώς μετά θα συνεχίσουμε παραστάσεις με το “The Thread“ στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.
“Ε”: Αν θέλεις κάποιος να σε “βρει” στο διαδίκτυο, θα ήθελες να γνωστοποιήσουμε τα προσωπικά σου social media;
– Βεβαίως, γιατί όχι. Όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να με βρεί σε FB & Instagram με το όνομα Nikolas Chatzivasileiadis
https://www.instagram.com/nikolas_chatzivasileiadis/
https://www.facebook.com/xatzivasileiadis
Αφού φτάσαμε στο τέλος αυτής της κουβέντας, θα ήθελα να αναφέρω το πιο σημαντικό κομμάτι της μέχρι τώρα πορείας μου, και αυτό είναι η οικογένειά μου, που δίχως αυτήν, ίσως να μην είχα καταφέρει τίποτα.
Την οικογένειά μου, που είναι πάντα δίπλα μου σε όλες τις αποφάσεις μου και με υποστηρίζει.
Την οικογένειά μου, που, ενώ δεν ήξερε και είχε και έχει τους δικούς της φόβους να ξεπεράσει, αγκάλιασε την επιλογή μου και θα τους ευγνωμονώ, πάντα, για αυτό.